«

»

Nét niet, maar toch een mooi seizoen

Voor Loon Lions leek het misschien een seizoen van nét niet. Na het winnen van de Supercup stonden de Lions in de finale van de Final Four, kwamen ver in het bekertoernooi en haalden de play-offs. Maar steeds kwam het Landsmeerse team net iets tekort.

De bank was niet al te diep, waardoor soms te veel moest komen van te weinig speelsters. Eén scorende speelster meer had misschien veel verschil kunnen uitmaken. Stemmen gingen dan ook op om een buitenlandse professional aan te trekken, maar dat was het beleid niet. Dat schreef een verjongingskuur voor in een stap-voor-stap-aanpak. En het bewaren van een prettige sfeer, waarin speelsters zich thuis voelen. Het team moest echt een team zijn, met een goede combinatie van jeugd en ervaring.

Coach Molly McDowell en de onvermoeibare voorzitter René Bakker maakten daarvan serieus werk. Het was dan ook mooi om te zien dat de Landsmeerse jeugdopleiding nu echt vruchten begint af te werpen. Beau Baars en Epiphanny Etienne stonden doorgaans in de basis en ook de talentvolle Lindsay Pengel kreeg veel speeltijd. Ze lieten zien het hoogste niveau goed aan te kunnen.

Loon Lions was dus gemiddeld een stuk jonger dan vorig seizoen. Daarom waren de ambities niet overdreven hoog en zo bezien was het best een mooi seizoen.

Met het landskampioenschap van de U16 en veel Landsmeerse meiden in de nationale selecties zal deze trend de komende jaren hopelijk kunnen worden doorgezet.

Het verlengde sponsorcontract met Loon Salarissoftware levert daarvoor in elk geval een solide financiële basis, samen met de bijdragen van subsponsors Bieseman en Hegron en alle andere sponsors.

En minstens even belangrijk: ook dit seizoen was er weer een trouwe supportersschare, die in de play-offs ook bij uitwedstrijden het team luidkeels steunde.

Deze supporters komt veel dank toe, vooral ook de velen onder hen die nog meer doen dan aanmoedigen. De staf rond het team die belangeloos veel werk verricht, de fysiotherapeuten en conditietrainers, de statistici, de kassamensen, de mensen achter de jurytafel, de makers van foto’s en video’s, de inrichters en opruimers van de zaal en nog vele anderen: zonder hen geen team.

Veel dank vooral ook aan de meiden van het team zelf, voor hun enorme inzet en positiviteit. Iedereen doet het op amateurbasis, naast werk of studie, avond na avond. Dat vraagt veel, heel veel.

Voor de supporters en het team breekt nu een rustige periode aan. Eind september begint het circus opnieuw. We hopen iedereen dan weer te zien!