«

»

Jesse Korf enthousiast over Nieuw Zeelands plan

In november van het vorige jaar is door de NBB het Meerjaren Programma Topsport en Talentontwikkeling Vrouwen gepresenteerd, een toevoeging aan het masterplan Ik Speel Team Basketball. In het Vrouwenplan staan de successen van de nationale teams voorop, met als klap op de vuurpijl de ambitie om de Olympische spelen 2016 te halen. Het CTO moet speelsters afleveren van Europees topniveau en de eredivisieteams moeten beter worden door aan allerlei te normen voldoen.

In het debat over de te volgen koers mengde zich ook Apollo- en ProBuild Lions-coach Jesse Korf, die zorgen uitte over de focus op de top en het feit dat veel van de keuzes naar zijn idee niet goed onderbouwd waren. Korf behoort tot het kleine clubje van roependen in de Nederlandse basketballwoestijn dat meent dat de zaken eerst grondig op basisniveau moeten worden aangepakt voordat je aan verbetering van de top kunt denken.

Vorige week voegde Jesse Korf een interessant document toe aan zijn uitgebreide collectie: een beleidsplan van de Nieuw Zeelandse basketballbond. “De Nieuw Zeelanders hebben een mooie visie,” aldus Korf. “Daaraan zouden wij in Nederland een voorbeeld moeten nemen, want ik denk niet dat het Nederlandse plan gaat werken. Rio 2016 is na de teleurstellende uitschakeling in de EK-kwalificatie van deze zomer verder weg dan ooit, maar als we het wel zouden halen, schieten we daar structureel ook weinig mee op. Het CTO kwam vorig seizoen niet verder dan een vijfde plaats in de Nederlandse eredivisie, die wat niveau betreft minder is dan een jaar of vier geleden. De CTO-talenten worden gestimuleerd om voor weinig of geen geld te gaan spelen bij kleine buitenlandse clubs, zodat het lijkt of er toch nog wat succes wordt geboekt in de opleidingssfeer.”

“Intussen is de Nederlandse eredivisie teruggebracht tot zes teams, een daling van 40% in twee jaar. Maar het ergste is dat ik ook niet de indruk heb dat er veel groei aan de basis is. Gedreven mensen als Henk Pieterse doen fantastisch werk met de kids, en er zijn meer mooie initiatieven, maar het zijn druppels op de gloeiende plaat. Er wordt onvoldoende in geïnvesteerd.”

Aan de andere kant van de wereld is de Nieuw Zeelandse basketballbond (BBNZ) niet tevreden over zichzelf. In het plan wordt een analogie gemaakt met een onsuccesvolle en uitgebluste coach, naar wie het team niet langer luistert. Toch heeft de BBNZ – in een land met vier miljoen inwoners – meer dan 200.000 leden en is basketball een van de populairste teamsporten. In Nederland heeft de NBB ongeveer 40.000 leden en is basketball de 21e sport. Maar verder zijn er vele paralellen te trekken tussen ons en de kiwi´s op demografisch, cultureel en economisch gebied.

Korf: “Het mooie van dit plan is dat ze zeggen: laten we ons volledig concentreren op onze core business, want we kunnen niet alles tegelijk aanpakken. En die core business is: community participation and development. Met andere woorden: meer mensen aan het basketball krijgen. Ze bouwen eerst de basis verder uit om aan de top hoger te kunnen komen. Dat is heel verstandig. Verder is het Nieuw Zeelandse plan heel goed uitgewerkt en werken ze op basis van bestaande lokale structuren. Daar gaat het meeste geld naartoe. Het zou geweldig zijn als we in Nederland ook de handen op elkaar zouden kunnen krijgen voor zo’n visie.”

Link naar her beleidsplan van de Nieuw Zeelandse basketballbond