Interview Horelika in Noordhollands Dagblad

De teleurstelling was groot toen een nieuw dienstverband in Spanje er niet kwam. Anete Horelika (25) boekte een ticket terug naar huis, naar Letland. Met een tweedaagse tussenstop in Amsterdam. Nu is ze basketbalster van Probuild Lions.

Haar koffer zit vol zomerkleren. Trillend loopt ze over straat in Amsterdam-Oost. Verscholen onder een kleurrijke paraplu verklaart ze in vloeiend Engels haar veel te dunne jasje op deze winderige herfstdag. “Ik heb alleen zomerse kleren bij me. Ik rekende op een jaar basketballen in Spanje. Daar kom ik net vandaan: dertig graden, blauwe lucht.” Aan het verkleumen komt spoedig een eind. “Mijn moeder stuurt al m’n winterkleding op. Die komt dit weekend aan. Hopelijk.” Klagen over de barre weersomstandigheden doet de nieuwste Lions-aanwinst niet. Want: “Ik ben dit wel gewend. Nederland lijkt op Letland. Ook qua weer.”

Toch waren de blauwe lucht en dertig graden in eerste instantie wel wat Horelika voor ogen had. De veelzijdige basketbalster reisde af naar Conquero om een profcontract af te dwingen. Dat lukte. Na een week op proef te zijn geweest, leek alles in kannen en kruiken. Totdat de trainer met een mededeling kwam. “Ik moest wel mijn eigen appartement gaan betalen. Er waren wat financiële problemen bij de club. Een appartement in Spanje is echte(ontzettend duur. Dus ik besloot het niet te doen.”

Op de terugweg naar Riga wilde Horelika haar Letse vriendin Liva Nimroda (oud-speelster Lions) opzoeken in Amsterdam. “Ik dacht eraan om twee dagen te blijven en dan door te vliegen naar Riga. Liva vroeg me of ik al een club had. Nee, zei, ik. Toen belde ze Laki Lakner, de trainer van Lions. Die wilde me een week op proef hebben.” Horelika had er wel oren naar. Op zaterdag kwam de Letse aan, op zondag speelde ze mee in het oefenduel tegen de Belgische kampioen Ieper en een dag later was ze Lions-speelster. “Ik kreeg ook nog een goed aanbod uit mijn thuisland, maar wilde hierheen.”

De landskampioen uit Landsmeer heeft er dus ‘bij toeval’ een versterking bij. Horelika is een speelster met ervaring. Ze basketbalde in 2010 bij het Spaanse Burgos in een sterk team, met bijvoorbeeld de Chileense Ziomara Morrison, tegenwoordig de center van de San Antonio Silver Stars in de vrouwelijke NBA. Afgelopen zomer plaatste ze zich met het Letse nationale team voor het EK van volgend jaar, dat in Frankrijk wordt gehouden. “We speelden tegen Italië, Luxemburg, Griekenland en Finland. In één maand, zowel uit als thuis. Het was een marathonreeks, maar we plaatsten ons, samen met Italië. We wonnen alle thuiswedstrijden”, klinkt het met gepaste trots.

In eigen land heeft Horelika de reputatie van brokkenpiloot. “Mensen zeggen dat ik met een helm moet gaan spelen.” In 2010 moest ze haar debuut voor het nationale team uitstellen, omdat een teamgenoot haar een gebroken neus sloeg in een duel. Vorig seizoen, toen ze in de Letse competitie speelde, kwam Horelika een keer thuis met twee blauwe ogen. Haar vinger wijst richting haar voorhoofd. “Zie je dit litteken? Een elleboogje.”

De speelster die in Letland business administration studeerde, kijkt uit naar een seizoen basketballen in Nederland. “We willen de competitie domineren. De start was goed”, verwijst de forward naar de afgetekende winst in de strijd om de Supercup, afgelopen weekend tegen Lekdetec. “Hoe lang ik hier blijf? Ik ben er net, geen idee. Maar ik hoorde links en rechts plannen over “mogelijke deelname aan de Europa Cup”. Mocht dat doorgaan, dan wordt het natuurlijk nog interessanter om hier te spelen.”

Getogen in het pittoreske Tukums, maar op haar plaats in Amsterdam. “Met dank aan de meiden uit het team. Ze hebben me geweldig opgevangen: Ja, ik ga hier een mooie tijd tegemoet.”

[Lange tussenstop in Landsmeer, door Jeroen Haarsma, overgenomen uit het Noordhollands Dagblad van 5 oktober 2012]